BINNENKIJKEN BIJ JET HENDRIKS
URBAN COUNTRY: EEN GRACHTENPAND BUITEN DE STAD
Interieurdesigner Jet Hendriks heeft naam gemaakt met eigenzinnige interieurs vol warmte en persoonlijkheid. Haar eigen huis ontwierp ze niet alleen van binnen maar ook van buiten zelf, samen met haar partner Roel. 'Ik was voor mezelf een leuke en een moeilijke klant tegelijk.'

EIGENHEID
De interieurs die Jet Hendriks maakt, hebben een allure die doet vermoeden dat ze kantoor houdt aan een Amsterdamse gracht, of wellicht in Het Gooi. Ook al omdat ze influencers en BN'ers als Splinter Chabot, Joshua Nolet en Rebecca Boektje tot haar klanten mag rekenen. Maar in werkelijkheid is ze gevestigd in het verstilde dorp Rijkevoort in het Land van Cuijk. Daarmee is ze trouw gebleven aan haar roots, wat misschien verklaart hoe ze haar eigenheid zo sterk weet te behouden. Ze laat zich niet afleiden door de gejaagdheid, hypes en trends van de stad.

Jet opent de fonkelnieuwe voordeur van haar kubistische met beton ciré afgewerkte huis geflankeerd door Roel, die hond Wiesje in zijn armen draagt. Wiesje begroet de bezoekers vrolijk blaffend mee. Naast de voordeur is Jets studio, meteen een prachtig visitekaartje waarin alle elementen terugkeren die haar interieurs kenmerken, zoals deels zelf ontworpen meubels. 'Het bureau heb ik samengesteld met onder meer een voet in de vorm van een boek, een ontwerp van Storm Chabot,' wijst ze. 'Daar zit verlichting in, maar die moeten we nog aansluiten. Het zijn de laatste details, het huis is nog nét niet helemaal klaar.'

LOBBY-OPSTELLING
'Ik wilde dat je hier bij binnenkomst meteen wordt omarmd door warmte en rust, zoals in een stijlvol hotel,' vertelt Jet als ze terug via de hal voorgaat naar de woonkamer. 'Doordat de sfeer uitnodigend is, doordat er een goede plek is om je jas op te hangen, doordat het lekker ruikt, doordat je mooie kunst ziet. En neem de bank, die bestaat uit twee delen die tegenover elkaar staan, als in een lobby. Daardoor heb je echt contact met elkaar als je daar zit.'

De woonkamer gaat over in de eetkamer en keuken aan de achterkant van het huis, waar een meters hoge glazen pui een heerlijke panorama biedt over vers geploegde akkers een bomenrijen. De hoogte van de ruimte ontstond dankzij een vide. 'Dat was een droom van me,' vertelt Jet. 'De consequentie is dat we boven wat ruimte inleveren, maar dat is het zeker waard.'

OUDE PIANO
Op de eettafel van verweerde houten planken serveert Jet koffie. 'Niet de meest praktische tafel,' geeft Jet lachend toe, 'ook qua schoonmaken niet. Roel heeft er soms een staalborstel voor nodig. Maar die ruige planken geven wel meteen karakter en leven aan het huis, net als de oude deuren die her en der zitten. Die deuren waren de eerste items die we kochten voor hier. We wisten dat zulke elementen nodig zijn een strak nieuwbouwhuis. Oud en nieuw combineren is iets wat ik sowieso graag doe. Verder houd ik qua styling van grote objecten, geen kleine vaasjes en kandelaartjes. De piano is een goed voorbeeld, die is zowel oud als groot. Ik kocht 'm als decoratiestuk, maar nu hij er staat, wil ik graag echt piano leren spelen.'


BASIS BOVEN DECORATIE
'Bij mij gaat de basis boven de decoratie', legt Jet nog wat meer uit over haar aanpak. 'Ik vind decoratie prachtig, maar een huis moet er niet van afhankelijk zijn. De basis zelf moet de toon zetten. Hier zijn dat elementen zoals de deuren, de keuken, de open trap, de wandafwerking, en de grote wandkast die ik ontwierp voor de woonkamer. Die kast is net als de keuken gebouwd door Frame Interieur. Als we de kast helemaal glanzend wit en vlak hadden gemaakt, in plaats van diepbruin met kaders, dan was het saai geweest. Dan had ik allemaal decoratie moeten toevoegen om nog wat van de woonkamer te maken. Terwijl ik juist vind dat als je alle styling weghaalt, de sfeer overeind moet overblijven.

Nu ben ik sowieso geen type voor een glad en gelikt huis. Ik ben van mezelf best een beetje ruw, of misschien is onhandig een beter woord. Je moet mij niet in een hoogglans witte keuken neerzetten, daar kan ik niet mee overweg. Een witte broek hoef ik niet eens te kopen, die is bij mij meteen vies. Als dingen in huis wat karaktervoller zijn, geeft dat én meer sfeer én ze kunnen beter tegen een stootje.'

ROUTINE GEEFT VRIJHEID
Behalve dat Jet aan huis werkt, sport ze ook thuis, zo laat ze zien als ze via de open trap en de de vide naar de bovenverdieping loopt. Daar is behalve de slaapkamer en de badkamer ook een fitnessruimte. 'Hier ben ik braaf elke ochtend te vinden. Ik heb echt een vaste routine nodig voor bepaalde dingen, dat geeft me de ruimte in mijn hoofd om verder lekker te freestylen.'

De slaapkamer aan dezelfde gang is niet overdreven groot, zoals Jet al aangaf, maar wel heel behaaglijk. 'Wat zou ik hier met meer ruimte doen? Vaak zie je dat mensen leegte in een slaapkamer opvullen met bijvoorbeeld een fauteuil waar ze nooit in zitten, en waar ze vervolgens kleren op gaan leggen. Nee, het zou er geen betere plek van worden.' Wat opvalt in de slaapkamer en de badkamer is dat deze ruimtes dezelfde warme soberheid hebben als de rest van het huis, met ook weer natuurlijke materialen en een aards palet.


KAMELEON
Jet is overduidelijk het meest gecharmeerd van aardetinten. 'Dat is niet altijd zo, ik zou mezelf eerder een kameleon noemen', zegt ze daarover. 'Ik kan van aardtinten naar heel kleurrijk gaan en weer terug. Zeker in mijn werk, dan vind ik het fantastisch om ook ineens ergens knalroze toe te passen. Maar hier vind ik het niet passen. Van buiten is dit huis ruw, met stoere materialen als beton ciré en roestig staal. De binnenkant moet daar op aansluiten vind ik. In de keuken zie je dat heel goed. Op de wanden zit vegerige kalkverf, sommige kasten hebben deuren van hout, andere heeft Roel voorzien van metaalstuc dat oogt als verweerd koper. Ik kijk altijd naar de bouw van het huis en vooral ook naar de bewoners om te bepalen hoe een interieur eruit moet zien.

Hier was ik mijn eigen klant. Ik vond mezelf natuurlijk een leuke klant,' lacht Jet, 'maar ook een moeilijke. Misschien omdat ik mezelf nooit wil herhalen, ik wil altijd weer iets nieuws. Als ik zou verhuizen, zou ik de volgende keer een totaal ander huis willen hebben – een grachtenpand, een Kempische boerderij, wat dan ook – hoe mooi ik deze strakke, moderne architectuur ook vind. Ik hecht totaal niet aan een huis, en evenmin aan de meubels erin. Het enige wat ik absoluut zou willen meenemen is het kunstwerk van Chris Luka dat in de woonkamer hangt. Dat ik dat kon kopen voor hier was voor mij het puntje op de i. Een kunstwerk van Splinter Chabot is nog in de maak, dat belooft ook écht een parel te worden.'

DROOM
Het lef om alles te durven achterlaten en helemaal opnieuw te beginnen typeert Jet. Dat is de manier waarop ze interieurdesigner werd, alweer flink wat jaren geleden. 'Als kind speelde ik veel Sims, dan was ik vooral bezig met het maken van de huizen. En als ik bij vriendinnetjes ging spelen, ging het liefst de meubels op hun kamers verschuiven. Maar in het dorp waar ik opgroeide, had ik geen idee dat interieurontwerpen een beroep was, en dat daar een opleiding voor bestond. Toen ik dat ontdekte, besloot ik om mijn baan in het onderwijs op te zeggen en een nieuwe start te maken, al werd het me dat door iedereen behalve mijn ouders afgeraden. De studie interieurdesign die ik volgde, vond ik alleen niet vrij en creatief genoeg.

Uiteindelijk schreef ik me gewoon in bij de Kamer van Koophandel, leende een kleurenwaaier van een plaatselijke schilder en hing een briefje op bij de supermarkt. Ik denk nu soms nog wel eens terug aan dat meisje in dat dorp met die droom. Laatst nog, toen Roel en ik buiten in het donker stonden en door het grote raam naar binnen keken, naar wat we samen hebben gebouwd. Zulke momenten doen wel wat me. Roel staat er hetzelfde in als ik. Volg je dromen, wees niet bang, neem af en toe een risico, doe alles weer anders. Dat is hoe wij kleur geven aan het leven.'

Auteur: Chris Muyres
Fotografie: Lotte van Uittert
