BINNENKIJKEN BIJ ROSA-MILLY
WAAR VROLIJKHEID
KLEUR KRIJGT
Content creator, mediamaker en presentatrice Rosa-Milly Mugabe (26) weet als geen ander hoe ze haar kleurrijke persoonlijkheid tot leven brengt. Dat doet ze op social media én in haar eerste koophuis in Amsterdam, de stad waar ze voor haar studie naartoe verhuisde vanuit Ommen. Met hulp van ChatGPT vond ze er een etage die ze helemaal eigen maakte.
In een rustig stukje van het levendige Amsterdam-Oost, vond Rosa-Milly een kleine maar fijne etage op de 2e verdieping. Haar zoektocht duurde nog geen twee maanden, ongelooflijk snel voor Amsterdamse begrippen. Ze kreeg het voor elkaar dankzij haar goede zoekskills, de hulp van ChatGPT en omdat ze de gunfactor won van de eigenaresse. 'Ik heb nog contact gehad met haar via Whatsapp nadat de verbouwing af was, ze heeft nu een dikke villa op Curaçao' lacht Rosa-Milly. Lachen is sowieso iets wat ze graag doet. Ze is het zonnetje in haar huis, dat zelf al net zo zonnig is. Dat is in één oogopslag te zien. Niet zozeer omdat het appartement met 62 vierkante meter zo klein is, maar vooral omdat het geen klassieke Amsterdamse pijpenla betreft. De plattegrond is eerder vierkant. Daardoor krijg je al een bijna compleet overzicht van als je een rondje om je as te draait in de hal. De rondleiding die Rosa-Milly geeft, duurt dan ook niet lang. Wat daarbij vooral opvalt, is hoe slim het appartement is ingedeeld.
Wit als uitdaging
'Ik zit altijd op Pinterest te scrollen', vertelt Rosa-Milly in de zitkamer over hoe ze haar interieur bedacht. 'Al sinds mijn vijftiende had ik Pinterest-borden klaar voor het eigen huis dat ik misschien ooit zou hebben. En opeens werd het echt. Maar dan?' Gelukkig kende ze Lucienne, die net Studio Luus was begonnen, omdat ze in het verleden op haar kinderen had gepast. Lucienne hielp me met indelingsplan en het kleurenplan. 'Ze gooide de indeling compleet om', legt Rosa-Milly uit. 'De slaapkamer zat aan de voorkant en de keuken aan de achterkant. Dat is nu omgekeerd. De tussenmuur van de voormalige slaapkamer braken we weg zodat de hele voorkant nu één ruimte is met zitkamer, eetkamer en open keuken. Dat is fantastisch,' laat Rosa-Milly zien, 'want je hebt daar nu het licht van alle ramen met die prachtige bovenlichten van glas-in-lood. En als ik íets belangrijk vind in een huis, dan is het licht, zon. Wonen op de begane grond in Amsterdam zou voor mij dan ook absoluut geen optie zijn.
Net als wit geen optie is voor mij', maakt ze een bruggetje naar de kleuren. Ze draait zich om naar de schuifdeuren tussen de zitkamer en de werkkamer. 'De keuze om de en suite wit te maken, was voor mij daarom een grote uitdaging. Maar ik dacht wel: er moet wat dieper in huis een fris element zijn, iets wat oplicht om het zo maar te zeggen. Anders zou het te donker of wat kneuterig kunnen voelen. Te meer omdat ik de plafonds een donkerdere tint gaf dan de muren. Dat lijkt misschien gewaagd, maar ik ben er ontzettend blij mee, het maakt het huis warm en gezellig.'
Kwast als toverstaf
De fraai afgewerkte keuken die Rosa-Milly trotst toont, is een feest van luxe, gewend als ze was aan de faciliteiten van een studentenhuis. Toch is haar favoriet daar niet de Quooker of de espressomachine maar het schilderij dat boven het aanrecht hangt. 'Dat was mijn leidraad voor de sfeer van het huis', vertelt ze. 'Ik vond het schilderij via Instagram bij Studio Vreeken. Die palmbomen, de zomerse kleuren, dat is precies het gevoel dat ik wilde in mijn huis. Lekker loungen, een tropisch vibe. Ik wilde die vrouw zijn die daar ligt te chillen onder de palmbomen. Daar pasten wat mij betreft kleuren bij als Arabic Desert, Masala Chai en Ibiza Rush, die ik zag in de waaier van LAB. Voor de muren en het houtwerk aan de voorkant twijfelde ik lang tussen die drie. Alleen al qua namen waren ze een match met het tropische gevoel dat ik zocht. Uiteindelijk koos ik voor Masala Chai, op gevoel. Ik had een proefpotje ervan op de wand gesmeerd, maar je weet toch nooit hoe het exact uitpakt.
Gelukkig bleek het helemaal wat ervan hoopte. Het was sowieso een enorm geluksmoment toen de schilders aan de slag gingen, want de verbouwing vond ik ontzettend heftig. Het hele huis was puin, zooi, bouwval. Er is een fase geweest dat ik niet eens meer wilde gaan kijken. Ik zag het niet meer voor me, dacht echt: wordt dit ooit nog leuk? Ik heb toen een brief aan mezelf geschreven: doe dit nooit meer! Pas nadat de muren waren gestuukt, kreeg ik weer een beetje hoop, al dacht ik eerst nog: wat een kille bedoening.' Alles veranderde op slag ten goede op het moment dat de schilder aan het werk ging. Voor Rosa-Milly was het alsof alsof zijn kwast een toverstaf was. 'Hij begon in de achterkamer met Asian Sunrise, het was meteen wauw! Ik vond het zó mooi, er was meteen sfeer en ik had bijna gezegd: doe dat maar overal. Maar ik kon me gelukkig beheersen. Stick to the plan.'
Liever lokaal
Na het schilderwerk kon Rosa-Milly helemaal losgaan met het inrichten. 'Ik houd van mooie dingen en ben een echte verzamelaar', verklapt ze. 'Een boel spullen had ik dan ook lang vante voren al. Veel vond ik tweedehands. In kringloopwinkels, op Marktplaats, op de vintagemarkt op het Javaplein, overal. Dure nieuwe spullen kopen vind ik super saai. Je huis ermee vol zetten al helemaal. Sommige meubels vond ik zelfs op straat. Zo spotte ik mijn bank als afdankertje aan de Herengracht, inclusief de poef. Ik heb er nog een foto van met een toerist erop. Ik viel meteen voor het model en de maat is precies goed. Maar ik had de sleutel van mijn huis nog niet eens, dus moest ik behalve een auto ook een plek regelen om de bank een tijdje op te slaan,. Uiteindelijk liet ik de bank herstofferen bij iemand in De Pijp. Een nieuw exemplaar kopen was goedkoper geweest, maar ik vind recyclen belangrijk, en ook het steunen van lokale mensen en hun bedrijf. Bovendien heb ik nu een bank met een goed verhaal. De fauteuils naast de zithoek scoorde ik ooit op Marktplaats en zijn door mijn moeder opnieuw bekleed met stof van Palais, dus die zijn ook geüpcycled. De eetkamerstoelen zelfde verhaal. Over lokaal gesproken: dat LAB een Nederlands bedrijf is, was voor mij een extra reden om voor hun verf te kiezen, naast het feit dat ze prachtige kleuren hebben natuurlijk.'
Van ochtendhumeur naar ochtendglimlach
In de slaapkamer van Rosa-Milly maakt de stemmige kleur Tout no. 530 op het plafond tot een oase van rust, samen met het ingetogen botanische behang. De badkamer is super slim ingedeeld met maximale luxe op minimale vierkante meters. En dan is er nog de riante achterkamer met haar bureau. Ze weidde enthousiaste posts aan de ruimte op haar Instagram. 'Alleen zit ik er nooit,' vertelt ze met een grijns. 'Dat is puur omdat de eettafel zo'n ongelooflijk heerlijke plek is. Sinds ik hier woon, zit ik voor het eerst van mijn leven breed te glimlachen als ik 's ochtends mijn koffietje drink. Elke ochtend, terwijl ik totaal niet van de ochtend houd. Het is puur omdat dit huis zo'n fijne plek is geworden, met de eettafel als favoriete spot. Daarom zit ik ook met mijn laptop hier en niet aan mijn bureau.'
Serieus over vrolijkheid
'Ik houd van lachen', vertelt Rosa-Milly, al was dat inmiddels overduidelijk. 'Al sinds mijn achttiende sluit ik mijn mailtjes af met vrolijke groetjes. Niet vriendelijke, niet hartelijke, maar vrolijke. Vrolijkheid, optimisme, positiviteit, grapjes maken, lachen, dat maakt het leven leuk, kleurrijk. Ik draag ook graag kleurrijke kleding omdat ik vrolijk wil worden van mijn outfit, net als van mijn huis. Ik wil dan ook per se niet dat het een te serieus huis is, het moet geen museum zijn, er mag geleefd en gefeest worden. Je mag hier gewoon met je schoenen aan rondbanjeren. En ik verheug me er al bijna op dat mijn mooie eettafel straks een beetje bekrast is, of dat iemand een keer wat knoeit en er een vlek op komt. Daarom vond ik het ook absoluut geen probleem dat een vriendinnetje hier laatst haar verjaardag wilde vieren. Integendeel! Ze vond dat mijn huis daar leuk en gezellig voor is, dat vind ik een geweldig compliment. Net als dat mijn moeder zegt dat ze het zo fijn vindt om hier te zijn. En ook andere moeders waarderen de stijl en de kleuren van mijn interieur, want op Instagram merk ik dat door mijn huis niet meer alleen twintigers en tieners me volgen. Ook Anita van 45 wil weten welke kleur ik op de muur heb en waar de lampen vandaan komen. Dat vind ik super speciaal. Want ik zeg dan wel dat ik liefst grappen maak en lach, maar ik wil óók serieus genomen worden, dat is iets anders. Mijn doel is om mensen te inspireren met positivisme. Dat me dat nu ook lukt bij een wat oudere generatie, voelt heel bijzonder.'
Instagram @xrosamillyx
Interieurontwerper- en stylist @studio.luus
Auteur: Chris Muyres
Fotografie: Lotte van Uittert